DIKTYO21

Επικαιρότητα

Για ποια εθνική κυριαρχία μιλά ο κ. Τσίπρας;

Ακούω τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα να διακηρύσσει ότι θα καταγγείλει το Μνημόνιο για να ξαναβρούμε την Εθνική Κυριαρχία μας. Φυσικά τα λόγια είναι ωραία, αλλά στην πράξη προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα. Για τις οικονομικές συνέπειες της καταγγελίας των 2 Μνημονίων άλλοι είναι αρμοδιότεροι εμού, αν και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας χρησιμοποιεί μετριοπαθέστερη γλώσσα μιλώντας στις επιστολές του απλώς για επανεξέταση. Προσωπικά έχω μία μεγάλη απορία: Τί ακριβώς εννοεί ο κ. Τσίπρας και οι ομοϊδεάτες του όταν μιλούν για Εθνική Κυριαρχία; Και η απορία μου αναλύεται στα εξής επιμέρους ερωτήματα:

Για να μιλάς για Εθνική Κυριαρχία πρέπει να δέχεσαι την έννοια του Έθνους. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει πολλά στελέχη και ρεύματα που ομνύουν στο όνομα του διεθνισμού και ανατριχιάζουν στο άκουσμα της λέξης «έθνος». Δέχονται, κ. Τσίπρα, την αξία του έθνους, του εθνικού κράτους και της εθνικής συνείδησης όλες οι συνιστώσες του κόμματός σας; Επί παραδείγματι η «Διεθνιστική Εργατική Αριστερά» ποια άποψη έχει περί αυτού; Καλό θα ήταν να αποκαλυφθεί η πραγματική ιδεολογία όλων των επισήμων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ για να κατανοήσουμε πώς εννοούν τις έννοιες και τις αξίες.

Την κυριαρχία ποιού έθνους θα εξασφαλίσει ο κ. Τσίπρας όταν προτείνει και προβάλλει ως βουλευτές ανθρώπους που πολεμούν την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού; Ο νεοεκλεγείς κ. Πέτρος Τατσόπουλος, συγγραφέας στο επάγγελμα, έβγαινε πριν από ένα χρόνο στο γυαλί της τηλεοράσεως και παρουσίαζε μία σειρά ατεκμηρίωτων ντοκυμαντέρ που τόνιζαν ότι πριν από το 1780 δεν υπήρχε Ελληνικό Έθνος. Δεν υπάρχει συνέχεια του Ελληνισμού, αλλά την εθνική μας συνείδηση την κατασκεύασαν οι Γάλλοι Διαφωτιστές ήταν το συμπέρασμα των 8 αυτών ντοκυμαντέρ. Πώς θα κατοχυρώστε Εθνική Κυριαρχία κ. Τσίπρα, όταν τα στελέχη σας διαστρεβλώνουν την ιστορία αυτού του Έθνους;

Πώς θα κατοχυρώσει ο κ. Τσίπρας την Εθνική Κυριαρχία, όταν ο ίδιος δήλωσε προ 4 ετών ότι προτείνει την κατάργηση των στρατών; Ποια Εθνική Κυριαρχία θα προστατεύσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν στο επίσημο πρόγραμμά του προτείνει να κάνουμε διάλογο με την Τουρκία για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, δηλαδή να μην την ανακηρύξουμε ποτέ, αφού η Τουρκία διαφωνεί; Θυμίζω ότι η μικρή Κύπρος δεν ρώτησε τους Τούρκους και ανακήρυξε υπερήφανα την ΑΟΖ, την οποία και εκμεταλλεύεται σε συνεργασία με το αμυντικά ισχυρό Ισραήλ.

Ποια Εθνική Κυριαρχία θα κατοχυρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν η Νεολαία του συμπλέει με τα Σκόπια για την αλλοίωση της Ελληνικής Ιστορίας και για πλαστογράφηση του ονόματος Μακεδονία; Είναι πλέον γνωστό ότι στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ, που εκφράζει μία από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, δημοσιεύθηκε είδηση για τη συμμετοχή της Νεολαίας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ σε διαδήλωση με νέους των Σκοπίων στις 17 Μαίου 2011. Το δημοσίευμα όχι απλώς αποκαλεί τη ΦΥΡΟΜ «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αλλά παραθέτει και το ψήφισμα των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ που υπογράμμιζαν: «Εμείς στην Ελλάδα δεν επιτρέπουμε στην ελληνική κυβέρνηση «να βαφτίσει τη γειτονική χώρα»! Πάρτους στον γάμο σου να σου πουν και του χρόνου!

Ποια Εθνική Κυριαρχία θα υπερασπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν επιτρέπει με πράξεις και με λόγια την εθνολογική μας αλλοίωση και την κατάληψη της χώρας από ανεξέλεγκτο αριθμό λαθρομεταναστών; Ο ακραίος ρατσισμός τρέφεται από τις πολυπολιτισμικές αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ και των ομοίων του και από την ανοχή που επέδειξε μέχρι τώρα η Πολιτεία στους λαθραίους υπό την πίεση του κόμματος του κ. Τσίπρα. Στο επίσημο πρόγραμμά τους ζητούν τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών, αρνούνται το μέτρο των απελάσεων, δεν γράφουν τίποτε για το τείχος του Έβρου, προτείνουν ανοικτά κέντρα φύλαξης, δηλαδή αυξημένη εγκληματικότητα, και ουσιαστικά ζητούν την διάλυση του Λιμενικού -την ονομάζουν αποστρατιωτικοποίηση- το οποίο φυλάσσει τα θαλάσσια σύνορά μας από τους λαθραίους. Αν η Εθνική Κυριαρχία μειώνεται μία φορά με τα Μνημόνια, απειλείται πολύ περισσότερο και σε μεγαλύτερο χρονικό βάθος από την είσοδο των αλλοδαπών εισβολέων που υπονομεύουν ανοικτά την εθνική μας ταυτότητα, την πολιτιστική μας ιδιοπροσωπεία, τη δημόσια τάξη και την εδαφική μας ακεραιότητα.

Μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ για την ανάγκη πάταξης της φοροδιαφυγής και όλοι συμφωνούμε. Δεν λέει όμως ότι η μεγαλύτερη φοροδιαφυγή γίνεται από τους λαθρομετανάστες και από το παραεμπόριο. Δεν είδα ποτέ τον ΣΥΡΙΖΑ να στηρίζει τον μέσο Έλληνα καταστηματάρχη που υφίσταται ζημία από το παραεμπόριο των αλλοδαπών ούτε άκουσα κάποιο συγκεκριμένο μέτρο για τους πάσης φύσεως αλλοδαπούς «εμπόρους» που ουδέποτε κόβουν αποδείξεις ή τιμολόγια. Πώς θα νιώσει «εθνικά κυρίαρχος» ο Έλληνας όταν με ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ κλείνουν τα καταστήματα των Ελλήνων και ανθεί η παρανομία των αλλοδαπών;

Η Ιστορία διδάσκει ότι οι μεγάλες επιτυχίες του Ελληνισμού στον Μακεδονικό Αγώνα και στους Βαλκανικούς Πολέμους έγινε την περίοδο 1893-1912 μετά την πτώχευση του Χαρ. Τρικούπη και με την Εθνική μας Κυριαρχία μειωμένη λόγω Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου ( η τρόϊκα της εποχής). Η εθνική ανάταση καλλιεργήθηκε από την ελληνορθοδοξη παιδεία και από ελληνοκεντρικούς διανοουμένους. Για να ξεπεράσουμε τη σημερινή κρίση χρειαζόμαστε αυτοπεποίθηση με πίστη στη διαχρονική πορεία του Ελληνισμού και την ελπίδα που καλλιεργεί η Ορθοδοξία. Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμάχεται αυτές τις πνευματικές αξίες. Με εθνομηδενιστές δεν έρχεται η Εθνική Αναγέννηση.
[Περισσότερα...]

Συντάκτης: Κ ωνσταντνίνος Χολέβας, πολιτικός αναλυτής
Ημερομηνία καταχώρησης: 17η Μαίου 2012

Επίκαιρα μηνύματα από την προετοιμασία του 1821

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο υπόδουλος Ελληνισμός αντιστάθηκε και με το ντουφέκι και με το φιλότιμο. Στην πρώτη μορφή αντιστάσεως, τις ένοπλες εξεγέρσεις πρωταγωνιστούν οι κλεφταρματολοί, αλλά σημαντικός ήταν και ο ρόλος των Επισκόπων και των απλών ιερέων. Στη δεύτερη μορφή αντιστάσεως την πνευματική και την ηθική, η Εκκλησία υπήρξε ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης και καθοδηγητής. Τούτο ομολογούν και οι αγωνιστές του 1821 που έζησαν τα γεγονότα από κοντά. Χαρακτηριστικά ο Δυτικομακεδόνας οπλαρχηγός Νικόλαος Κασομούλης γράφει στα Ενθυμήματα Στρατιωτικά και τα εξής ενδιαφέροντα:

«Από τα διάφορα ιστορικά και εκκλησιαστικά συγγράμματα και από αυτά τα πράγματα γνωρίζοντες ότι η Ελληνική γλώσσα, ο χαρακτήρ και τα έθιμα του Ελληνικού λαού, μετά την πτώσιν του Βασιλείου μας, εδιατηρήθησαν (sic) υπό την επαγρύπνησιν του Κλήρου μας και των διαφόρων πεπαιδευμένων του Έθνους μας και δια της κοινής ευλαβείας προς την αγίαν ημών Θρησκείαν...».

Αλλά και ο έντιμος Βρετανός Βυζαντινολόγος, ο αείμνηστος Στήβεν Ράνσιμαν, στον Επίλογο του βιβλίου του «Η Μεγάλη Εκκλησία εν Αιχμαλωσία» επισημαίνει: «Η Ορθοδοξία ήταν η δύναμη που διατήρησε τον Ελληνισμό κατά τη διάρκεια των σκοτεινών αιώνων...»

Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαφύλαξε όχι μόνο την Πίστη αλλά και την εθνική συνείδηση. Κατά τη διάρκεια της δουλείας οι έννοιες Ορθόδοξος και Ρωμηός ήταν σχεδόν ταυτόσημες. Εθνάρχης όλων των Ορθοδόξων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν ο Πατριάρχης. Η απώλεια της θρησκευτικής ταυτότητος σήμαινε αυτομάτως και την απώλεια της εθνικής ταυτότητος. Όποιος άλλαζε την Πίστη του -δια της βίας ή εκουσίως- τούρκευε ή φράγκευε. Η Εκκλησία αγωνίσθηκε για να σταματήσουν οι προσχωρήσεις Ορθοδόξων στο Ισλάμ. Ο Νεκτάριος Τέρπος και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα μοναχών που έδωσαν την πνευματική μάχη για να αποτρέψουν τον εξισλαμισμό των ταλαιπώρων Ελλήνων και για να διατηρήσουν την ελληνικότητα της γλώσσας και της εθνικής συνειδήσεως. Οι τουρκόφωνοι Καππαδόκες στη Μικρά Ασία κράτησαν την ελληνική εθνική ταυτότητα, διότι παρέμειναν πιστά μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αντιθέτως οι εξισλαμισθέντες Τσάμηδες της Θεσπρωτίας μαζί με το θρήσκευμα άλλαξαν και εθνική συνείδηση. Ήταν Έλληνες που προσχώρησαν στο Ισλάμ μετά την ατυχή εξέγερση του Διονυσίου Φιλοσόφου-Σκυλοσόφου το 1611 και αργότερα οι απόγονοί τους έσφαζαν τον Ελληνισμό ως όργανα των Τούρκων και των Γερμανοϊταλών κατακτητών.

Οι μεγαλύτεροι αντιστασιακοί κατά του κατακτητή είναι οι Νεομάρτυρες, Το παράδειγμα της αυτοθυσίας τους στέριωνε την πίστη των υποδούλων και περιόριζε τους εξισλαμισμούς. Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός στο βιβλίο του «Τουρκοκρατία» γράφει χαρακτηριστικά : «Το μαρτύριο των Νεομαρτύρων δείχνει και τη συμμετοχή της Εκκλησίας στην Αντίσταση και την ενότητα του Γένους έναντι του τυράννου. Στην επιστροφή και ομολογία των Νεομαρτύρων συνέβαλλαν αποφασιστικά οι Πνευματικοί τους. Σ’ αυτούς κατέφευγαν, κυρίως στα αγιορείτικα μοναστήρια, για να μετανοήσουν και να εισαχθούν στην πνευματική ζωή. Τα μοναστήρια έγιναν έτσι προμαχώνες μπροστά στα κύματα του μουσουλμανισμού...».

Ο αυτοφυής πολιτικός θεσμός του Ελληνισμού επί Τουρκοκρατίας ήσαν οι αυτοδιοικούμενες κοινότητες. Καλλιέργησαν το δημοκρατικό φρόνημα και βοήθησαν τους υποδούλους να εξάγουν τα προϊόντα τους και να αποφύγουν τη μεγάλη ανάμιξη των Τούρκων στα εσωτερικά τους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία έβαλε τη σφραγίδα της στον θεσμό. Η κοινότητα αποτελεί συνέχεια και προέκταση της Ενορίας. Μετά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής οι Χριστιανοί, έχοντας επικεφαλής τον Επίσκοπο ή τον ιερέα, συγκεντρώνονται στον αυλόγυρο του Ναού και συζητούν, αποφασίζουν , ψηφίζουν. Οι κοινότητες εκφράζουν τη δημοκρατική παράδοση της αρχαίας Εκκλησίας του Δήμου, αλλά και του Συνοδικού συστήματος της Ορθοδοξίας. Το πνεύμα της χριστιανικής αλληλεγγύης, τόσο απαραίτητο στις ημέρες μας, βρήκε εφαρμογή στις συντεχνίες της εποχής εκείνης. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο καταστατικό της γνωστής εξαγωγικής συντεχνίας των Αμπελακίων Θεσσαλίας υπάρχουν συνεχείς αναφορές στο Ευαγγέλιο, ενώ ως συντάκτης του υπογράφει ο Επίσκοπος Πλαταμώνος Διονύσιος.

Και σ’ αυτό το θέμα κάποιοι αμφισβητίες προσπάθησαν να μειώσουν τον ρόλο της Ορθοδόξου παραδόσεως. Ισχυρίζονται ότι ο κοινοτικός θεσμός είναι έμπνευση των Οθωμανών Τούρκων για να συλλέγουν ευκολότερα τους φόρους. Τότε, όμως πώς εξηγείται η επιτυχής λειτουργία του θεσμού στους Αποδήμους Έλληνες της Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης; Εκεί δεν υπήρχαν Τούρκοι για να ζητούν φόρους. Κι όμως οι κοινότητες των Ελλήνων άνθισαν με επίκεντρο πάντα τον Ορθόδοξο Ναό και τον ιερέα. Στη Βιέννη, στη Βενετία, στην Τεργέστη, στο Λιβόρνο, στην Οδησσό, στο Σεμλίνο (σήμερα Ζέμουν της Σερβίας) και σε πολλά άλλα μέρη της ξενιτιάς οι Έλληνες λόγιοι και πραματευτάδες συγκεντρώνονται γύρω από την Εκκλησία τους, ιδρύουν κοινοτικούς θεσμούς, διαβάζουν πατριωτικά κείμενα και προετοιμάζουν με τον τρόπο τους την Ανάσταση του Έθνους.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τόνισε στους μαθητές του πρώτου Αθηναϊκού Γυμνασίου: «Ὁταν πήραμε τα όπλα είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος». Αυτές οι αξίες και αυτά τα ιδανικά μπορούν και σήμερα να μάς ανεβάσουν πνευματικά για να ξεφύγουμε από την εθνική κατάθλιψη και να ξεκολλήσουμε από τον υλιστικές ιδεολογίες, οι οποίες δημιούργησαν την κρίση. Η μιζέρια δεν ταιριάζει στον Έλληνα ούτε η συνεχής υποταγή στα κελεύσματα των δανειστών. Ας διδαχθούμε από τους προγόνους μας να είμαστε αγωνιστές, αισιόδοξοι και επίμονοι. Ας αναβαπτισθούμε στο ελληνορθόδοξο πνεύμα του 1821!

[Περισσότερα...]

Συντάκτης: Κ ωνσταντνίνος Χολέβας, πολιτικός αναλυτής
Ημερομηνία καταχώρησης: 28η Μαρτίου 2012

Κείμενα - Αρθρα

Ακυβερνησία και Εθνικά θέματα

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι ξεκάθαρο το αποτέλεσμα των διερευνητικών εντολών . Καλό όμως είναι να θυμόμαστε ότι η παράταση της ακυβερνησίας κάνει ορισμένους γείτονες να τρίβουν τα χέρια τους. Θυμίζω ότι το επεισόδιο των Ιμίων προκλήθηκε το 1996 όταν ο κ. Κ. Σημίτης μόλις είχε αναλάβει την εξουσία διαδεχόμενος τον ασθενή Ανδρέα Παπανδρέου. Θυμίζω επίσης ότι τα αιματηρά επεισόδια στην Κύπρο, που οδήγησαν στην χάραξη της πράσινης γραμμής, ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 1963 όταν στην Αθήνα δεν υπήρχε σαφής κοινοβουλευτική πλειοψηφία μετά από τις εκλογές του Νοεμβρίου 1963. Η Ένωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου είχε βγει πρώτη, αλλά δεν διέθετε την απαραίτητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, την οποία τελικά απέκτησε με τις επαναληπτικές εκλογές του Φεβρουαρίου 1964. Σ’ αυτό το κλίμα προσφάτως η Άγκυρα ανακοίνωσε ότι θα διενεργήσει έρευνες για υδρογονάνθρακες και πετρέλαιο σε περιοχές κοντά στο Καστελλόριζο αμφισβητώντας την ΑΟΖ της Ελλάδος και της Κύπρου.

Παράλληλα θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι η ήττα του Σαρκοζί στη Γαλλία χαροποίησε τους Τούρκους πολιτικούς διότι τον θεωρούσαν αντιτούρκο και εμπόδιο –μαζί με την Γερμανίδα Καγκελλάριο Μέρκελ- στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρ. Ένωση. Προς το παρόν εμείς χαιρόμαστε για τις δηλώσεις του νέου Γάλλου Προέδρου Ολάντ ότι θα πιέσει τη Γερμανία και την Ευρ. Ένωση για χαλάρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και φαίνεται λογικό να θέλουμε συμμάχους στην ακύρωση της λιτότητας και στην αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Όμως δεν πρέπει να λησμονούμε ότι τα διλήμματα περί των Μνημονίων θα μας απασχολήσουν για τα επόμενα δύο χρόνια, ενώ η τουρκική επιθετικότητα θα είναι εδώ κοντά μας παρούσα και λίαν απειλητική για πολλά ακόμη χρόνια. Όπως επίσης θα ήθελα να θυμίσω σε πολλούς συνέλληνες που το ξεχνούν ότι η διαίρεση μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών δυνάμεων στην Ελλάδα είναι ασαφής και προσωρινή, διότι τα οικονομικά μας σε λίγα χρόνια θα έχουν βελτιωθεί. Ενώ η διαχωριστική γραμμή μεταξύ εθνοκεντρικών και εθνοαποδομητών θα είναι παρούσα για τις επόμενες δεκαετίες, όπως και η αντίθεση μεταξύ οπαδών της δυναμικής εξωτερικής πολιτικής και των υποστηρικτών των ενδοτικών και υποχωρητικών λύσεων.

Προσωπικά συμφωνώ ότι η οικονομική συνταγή των δύο μνημονίων είναι κακή. Όμως δεν είμαι διατεθειμένος στο όνομα του αντιμνημονιακού αγώνα να δώσω συγχωροχάρτι σε πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες πολέμησαν επί χρόνια την έννοια του έθνους και του εθνικού κράτους, καλλιέργησαν την ανοχή προς τα εγκλήματα των λαθρομεταναστών και υποστήριξαν φιλοτουρκικά βιβλία στα σχολεία μας. Επιτέλους κάποιοι πρέπει να αναρωτηθούν εν όψει μάλιστα και της πιθανότητας νέων εκλογών: Μάς αρκεί ένα κόμμα απλώς να φωνάζει κατά του μνημονίου και θα παραβλέψουμε τις τυχόν ολέθριες θέσεις που έχει στο Μακεδονικό, στα ελληνοτουρκικά, στο μεταναστευτικό και σε άλλα καίρια εθνικά ζητήματα;

Τα Σκόπια πανηγυρίζουν που δεν ανέλαβε την Πρωθυπουργία ο Αντώνης Σαμαράς και ετοιμάζονται να διεκδικήσουν τη δική μας στήριξη για να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. Η ελληνική ΑΟΖ πρέπει αμέσως να ανακηρυχθεί. Στην Κύπρο η Τουρκία ετοιμάζει λύση δύο κρατών. Ας σταματήσουν, λοιπόν, οι πανηγυρικοί ακκισμοί των Αριστερών Ριζοσπαστών και ας ξαναψηφίσει ο λαός μας για μία στιβαρή και εθνικώς αξιοπρεπή διακυβέρνηση. [Περισσότερα...]

Συντάκτης: Κ ωνσταντνίνος Χολέβας, πολιτικός αναλυτής
Ημερομηνία καταχώρησης: 13η Μαίου 2012

Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΑΙ Η ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Ἡ οἰκονομική κρίση πού βιώνουμε ἔχει σαφῶς πνευματικά καί ήθικά αἴτια. Κάτι ἔλειψε κατά τά τελευταῖα χρόνια ἀπό τήν κοινωνία μας καί μᾶς ὁδήγησε ὡς ἄτομα καί ὡς ἔθνος σέ ὑπερδανεισμό, ὑπερκατανάλωση, εὐδαιμονισμό, ὑλισμό καί τελικά σέ κατάρρευση καί ἀδιέξοδο. Τώρα που ἀναζητοῦμε λύσεις και προτάσεις γιά ἕνα καλύτερο μέλλον καλό θά ἦταν νά προβληματισθοῦμε γιά τά ἐσφαλμένα πρότυπα πού δώσαμε στούς νέους μας καί γιά τήν ἀνάγκη ἀναπροσανατολισμοῦ τῆς παιδείας καί τῆς κοινωνίας μας.

Ἔχω τήν αἴσθηση ὅτι ἐδῶ καί χρόνια ὑποβαθμίζουμε τό πρόσωπο κάι θεοποιοῦμε τούς ἀριθμούς. Χάσαμε τόν σεβασμό πρός τά πρότυπα, τά ὁποῖα ἐνέπνεαν ἐπί αἰῶνες τόν λαό μας καί εἰδικότερα τούς νέους μας. Τά σχολικά βιβλία, ἡ τηλεόραση, τά ἄλλα ΜΜΕ, οἱ κυριαρχοῦσες ἰδεολογίες. ὁ ψευδοπροοδευτισμός καί τά συμπλέγματα «μοντερνισμοῦ» ταλαιπώρησαν ἐπί χρόνια τήν κοινωνία μας καί τήν ἀπέκοψαν ἀπό ρίζες αἰὠνων καί ἀπό τούς ἑλληνορθόδοξους χυμούς πού μᾶς κράτησαν στά δύσκολα. Ἡ νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση καί ὁ μαρξισμός βασίσθηκαν στόν ὑλισμό, στήν ἀποθέωση τῆς οἰκονομίας καί στήν ὑποβάθμιση τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας. Ἡ διαφήμιση, ἡ ὁποία εἶναι χρήσιμη μόνον ὅταν σέβεται κανόνες καί ὅρια, καλλιέργησε τήν μανία γιά κατανάλωση καί γιά ἀγορά ἄχρηστων πραγμάτων. Ὁ Ἕλληνας τῶν τελευταίων δεκαετιῶν διδάχθηκε νά θαυμάζει τούς ἀνθρώπους πού ἔχουν χρήματα καί ὄχι αὐτούς πού ἔχουν ἦθος καί πνευματική καλλιέργεια. Κι ὅμως ἡ παράδοση τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος καί τῆς Ὀρθοδοξίας δίνουν προτεραιότητα στόν ἄνθρωπο καί στό πρόσωπο ὄχι στούς ἀριθμούς. Τόν «καλόν κἀγαθόν» πολίτη ἤθελε νά διαπλάσει ἡ ἀρχαία Ἀθήνα. Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνον ζήσεται ἄνθρωπος, διδάσκει τό Εὑαγγέλιο. Τόν ἥρωα Ἀχιλέα εἶχε ὡς πρότυπο ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, τόν ἅγιο προβάλλει ὡς πρότυπο ἡ Ἐκκλησία μας.

Σήμερα βλέπουμε νά χλευάζεται ὁ ἅγιος καί ὁ ἥρωας ἀπό τήν μοντέρνα καί μεταμοντέρνα παιδεία καθώς και ἀπό τά ΜΜΕ. Τά σχολικά βιβλία καταβάλλουν ἐργώδη προσπάθεια γιά νά ἐξαφανίσουν τούς ἁγίους ἀπό τά πρότυπα τῶν νέων. Τά Θρησκευτικά μετατρέπονται σέ ἕνα θρησκειολογικό χυλό μακρυά ἀπό τήν Ὀρθόδοξη παράδοση. Στά βιβλία Γλώσσας καί Λογοτεχνίας ἀντί γιά τούς ἁγίους προβάλλεται ἡ μάγισσα Φρικαντέλλα, ἡ παραθρησκεία καί ὁ ἐρωτισμός. Στά βιβλία Ἱστορίας ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἐμφανίζεται ὡς εὐρωπαῖος διαφωτιστής καί σπανίως γίνεται ἀναφορά στήν ἁγιότητά του καί στήν ἰδιότητά του ὡς Ἱερομονάχου. Κόμματα πού κόπτονται γοιά τόν προοδευτισμό τους δίνουν μάχη γιά νά ἀπομακρύνουν ἀπό τίς αἴθουσες τίς εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ καί τῶν ἁγίων ἐνῷ βαρύγδουποι θεσμοί –συνήθως κενοί περιεχομένου- ὅπως ὁ Συνήγορος τοῦ Πολίτη γιά νά θυμίσουν τήν παρουσία τους ἀπαγορεύουν τήν παρουσία κληρικῶν ἐξομολόγων στά σχολεῖα.

Ἡ ἔννοια τοῦ ἡρωισμοῦ καί τό «ἀμύνεσθαι περί πάτρης» ἀπαλείφονται ἤ καί χλευάζονται ἀπό τούς θεσμούς πού ἔχουν ἀναλάβει τήν διαπαιδαγώγηση τῶν νέων. Μπορεῖ στό μάθημα τῆς Ἱστορίας τό παιδί νά μαθαίνει πόσες σταφίδες ἐξήγαγε ἡ Πελοπόννησος μετά τό 1821 ἤ πόσες καμινάδες εἶχε ὁ Πειραιᾶς τό 1900, ἀλλά ἐλάχιστα θά ἀκούσει γιά τούς ἀγωνιστές ἄνδρες καί γυναῖκες πού ἔπεσαν ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος. Οἱ ἀριθμοί καί τά οίκονομικά μεγέθη προβάλλονται ὡς σκοπός ζωῆς ἐνῶ τά πρόσωπα πού θυσιάσθηκαν γιά τήν ἐλευθερία καί τήν πρόοδο αὐτοῦ τοῦ τόπου διαγράφονται ἤ καί χαρακτηρίζονται μέ μειωτικούς χαρακτηρισμούς. Οἰ σχεδιαστές τῆς μεταμοντέρνας ἄθεης καί ἀφελληνισμένης παιδείας ἐνοχλοῦνται ἀπό τήν παρουσία ἡρώων στά σχολικά βιβλία καί στίς σχολικές ἑορτές. Ἐπιθυμοῦν νά μᾶς μετατρέψουν σέ ἔνα παγκοσμιοποιημένο πολτό, ἄβουλο καί ἄνευρο, χωρίς ταυτότητα καί ἐθνική συνείδηση γιά νά γίνουμε πειθήνιοι ὑπάλληλοι τῶν δανειστῶν μας καί τῶν πολυεθνικῶν. Οἱ Μαραθωνομάχοι, ὁ Παλαιολόγος, ὁ Κολοκοτρώνης καί ὁ Παλληκαρίδης σβήνονται σιγά –σιγά ἀπό τά σχολικά προγράμματα και στή θέση τους θά μπεῖ ἡ τρίτη ξένη γλῶσσα, οἱ ὑπολογιστές, οἱ διαδραστικοί πίνακες, τό Μάρκετιγκ καί ὁ Κώδικας καλῆς συμπεριφορᾶς τοῦ ὑπακουου ὑπαλλήλου τῶν ξένων ἑταιριῶν.

Οἱ ἀριθμοί εὐδοκιμοῦν καί τά σωστά πρότυπα ὑποχωροῦν στά ΜΜΕ καί κυρίως στήν Τηλεόραση. Χάσαμε τό πρότυπο τῆς σωστῆς χριστιανικῆς οἰκογένειας πού περιλάμβανε πολλάπαιδιά καί ζοῦσε μέ τόν παπποῦ καί τή γιαγιά. Σήμερα προβάλλεται ὡς πρότυπο τό διαζύγιο, ἡ μοιχεία, ἡ συμβίωση ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου. Ὁ φιλότιμος πατέρας, ἡ στοργική μητέρα , τά μελετηρά καί ἐργατικά παιδιά ἀντικαταστάθηκαν ἀπό πρότυπα προβληματικῶν γονέων καί παραβατικῶν νέων.

Ἡ συζήτηση γιά δωροδοκίες καί «λαδώματα» πολιτικῶν προσώπων φέρνει στό προσκήνιο πάλι ἀριθμούς καί τεράστια ποσά πού κάνουν κάθε ταλαίπωρο μισθωτό καί συνταξιοῦχο νά ἀγανακτεῖ. Ποῦ εἶναι τό πρότυπο τοῦ Ἐθνικοῦ Εὐεργέτη; Ποῦ εἶναι ἡ προβολή προσώπων, τα ὁποῖα δούλεψαν, μόχθησαν καί βοήθησαν τήν πατρίδα μας μέ τά χρήματα πού τιμιίως συγκέντρωσαν; Παλαιότερα θυμοῦμαι ὅτι τά Ἀναγνωστικά τοῦ Δημοτικοῦ καί τά Λογοτεχνικά Κείμενα τοῦ Γυμνασίου παρουσίαζαν τά παιδικά χρόνια Ἐθνικῶν Εὐεργετῶν ὅπως τοῦ Ζώη Καπλάνη καί τοῦ Εὑαγγέλη Ζάππα. Σήμερα τέτοιες μορφές εἶναι ἀγνοημένες καί ἀπό τά σχολικά βιβλία καί ἀπό τά ΜΜΕ. Τό ἐπιχειρηματικό δαιμόνιο τοῦ Ἕλληνα κατηγορεῖται καί βάλλεται ἀπό ἀπηρχαιωμένες ἰδεολογίες καί οἱ ἄνθρωποι πού θά ἤθελαν νά βοηθήσουν σέ ἔργα φλανθρωπικά καί ἐθνικά πολλάκις ἀποθαρρύνονται ἤ δέχονται προσβολές.

Ἀναζητοῦμε, λοιπόν, τό πρόσωπο, τό πρότυπο, τήν προσωπικότητα γιά νά πλάσουμε μία νέα γενιά καλύτερη ἀπό τή δική μας καί χωρίς τά δικά μας λάθη. Ἀναζητοῦμε ἕνα νέο ἦθος και μία νέα πολιτιστική πνοή στήν κοινωνία μας, ἡ ὁποία ἔμαθε δυστυχῶς νά θαυμάζει τούς ἀετονύχηδες, τούς τυχοδιῶκτες, τούς ἀθεμίτως πλουτίζοντες καί αὐτούς πού πατοῦν ἐπί πτωμάτων γιά νά ἀναριχηθοῦν κοινωνικά. Ἀναζητοῦμε τό πρόσωπο τοῦ Ἁγίου, τοῦ Ἡρωος, τοῦ ἀγωνιστῆ, τοῦ οίκογενειάρχη, τοῦ Ἐθνικοῦ Εὐεργέτη. Καί πρωτίστως ἀναζητοῦμε τό πρόσωπο τοῦ δασκάλου. Τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος σέβεται τό λειτούργημά του καί διδάσκει ὄχι μόνο μέ τά λόγια ἀλλά καί μέ τό ἦθος του. Εὐτυχῶς δέν χάθηκαν αὐτοί οἱ δάσκαλοι. Μπορεῖ κάποιοι νά ἀσχολοῦνται μόνο μέ τόν συνδικαλισμό, τόν κομματισμό καί τήν ἥσσονα –λιγότερη προσπάθεια, ἀλλά οἱ πολλοί εἶναι ἐδῶ καί ἀγωνίζονται γιά καλύτερη παιδεία. Γι’ αὐτό αἰσιοδοξῶ. Διότι ἡ κοινωνία μας βγάζει ἀκόμη καλούς δασκάλους καλούς οἰκογενειάρχες, καλούς ἱερεῖς. Καί ἄν χρειασθεῖ θά βγάλει πάλι ἁγίους καί ἥρωες. Αὐτός ὁ λαός πάντα ἐλπίζει, διότι πιστεύει βαθειά ὅτι ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
[Περισσότερα...]

Συντάκτης: Κ ωνσταντνίνος Χολέβας, πολιτικός αναλυτής
Ημερομηνία καταχώρησης: 11η Μαίου 2012